Frsluflokkur: Vinir og fjlskylda

Ljft og srt

Hugrenningatengsl; s kttinn Flosa sofandi rminu egar g gekk framhj (en hann sefur n um 20 klst. slarhring enda fjrtnda ri) - hvernig skyldi hann n skilja vi etta lf - man essi skipti sem g hef urft a lta svfa ketti, hrilega erfitt - rifjaist upp lf Veru litlu.

Vera var smvaxin samsla sem g fkk gefins hj vinkonu fyrir rmum 20 rum. Hn var skaplega fallegt dr en hennar huga var enginn henni samboinn. Hvorki menn n dr. Ktturinn Tumi sem var til staar heimilinu var fyrir henni alla t. Hann, essi lingur, lt alltaf minni pokann fyrir hennar htign. Vera var san kynroska eins og gengur, fr a breima og mr fannst upplagt a reyna a rkta samsketti til a auka heimilistekjurnar. Komst samband vi mann sem tti Bismark, brmyndarlegt fress, helmingi strri en prinsessan mn. Okkur samdi um a skipta me okkur kettlingunum. Bismark var san eki heim til Veru og fr fyrstu stundu lagi hn vlkt hatur fressi a hann var brri lfshttu. Hn rst a honum me kjafti og klm organdi og hvsandi - hann fli fangi mr og neitai alfari a g legi hann fr mr. Hann hkk um hlsinn mr ennan slarhring sem tilraunin st ea ar til eigandinn stti hann.

En Vera var enn a breima. Fyrir utan kjallaragluggann ruu sr upp ll vnuu fressin Laugarneshverfinu. Vera spsserai fram og aftur gluggakistunni, mjlmandi, og kattavagan vi tidyrnar geri okkur erfitt a ganga um. Hn vildi lm komast t en ar sem fressin voru eir ttlegustu kettir sem g hef augum liti, ver-og langrndttir - me rifin eyru, beyglaa rfu, eineygir og me bardagasrin snileg - fannst mr eir ekki sambonir fnlegu lunni me blu augun semt tlpana ngrannans ef hn komst . En eitt skipti tr hn sr milli ftanna mr og komst t - beint klrnar strsta og gnvnlegasta fressinu. a skipti engum togum - upp hfst starleikur eirra arna kjallaratrppunum og hann st meira og minna ltlaust rj daga og barst um allan garinn. Einn ngranni kom a ori vi mig og sagist aldrei hafa ori vitni a rum eins atgangi. r essu starvintri uru san fimm kettlingar.

egar Vera var komin a v a gjta kom g henni fyrir nestu skffu fataskpnum. Goti gekk vel - en a v loknu gekk hn burtu, fr fram stofu, voi sr htt og lgt og sofnai san panum snum. Leit ekki vi kettlingunum. Mr leist ekki blikuna, litlu krlin emjuu ll kr en hn leit ekki vi eim. g flutti hana inn til eirra hva eftir anna og reyndi a koma eim spena - sat san yfir litlu fjlskyldunni eins og g gat. En ar sem g urfti a sinna vinnu minni var g a skilja au eftir heima - egar g kom heim daginn eftir fann g alla kettlingana rminu mnu. Skilaboin voru skr - g skyldi sj um etta verk eins og nnur heimilinu - prinsessan hafi aldrei tla sr a hafa neitt fyrir lfinu, bara njta ess. Vi hldum tveimur kettlingum eftir en frguum remur. Vera var aldrei hrifin af essu - dturnar voru fyrir henni alla t og tku athygli sem henni var tlu.

Dralknirinn, sem hafi sterkar skoanir v a alla ketti tti a gelda til a koma veg fyrir fjlgun kttum borginni, krafist ess a g vri vistdd aflfun kettlinganna. Me v tlai hn a tryggja a g mundi aldrei taka upp essu aftur. Sem hefur reyndar ekki gengi eftir. Nokkrum rum seinna kom ljs a Vera var orin blind. a var okkur ekki ljst fyrr en vi tkum eftir v a ef vi frum hsggnin til gekk hn au - ea datt milli stla ef annar var frur til. Svo kom a v a hn htti a nrast - dralknir fann svo xli innvortis. a var a svfa hana. a var hrilegt. Hn var svo hrdd - tt a g hldi henni mean hn sofnai.


Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband